امام حسین (ع) و جاهلیت نو

جاهلیت به دوره‌ای از تاریخ قبل از اسلام گفته می‌شود که در آن مردم خودسرانه و تکبرآمیز رفتار می‌کردند. در واقع این واژه بر خلاف تصور عامه ناظر بر علم و دانایی نبوده بلکه بر رفتار و نحوه عملکرد فرد در اجتماع انسانی اطلاق می‌شود. چنانچه در کتب تاریخی و روایی آمده، خاندان اهل‌بیت عصمت و طهارت از هیچ فرصتی برای اصلاح جامعه فروگذار نکرده و در جهت اصلاح افکار و اعمال و جاهلیت‌زدایی از جامعه مسلمانان می‌کوشیدند.
 کتاب حاضر، با عنوان امام حسین علیه‌السلام و جاهلیت نو مبانی و و ریشه‌های نهضت این امام همام را با توجه به میراث علمی و فرهنگی گذشتگان مورد تحلیل قرار می‌دهد.
 نگارنده در این اثر خود جامعه را در چهار مقطع جاهلیت، بعثت، حکومت سه خلیفه و فرزندان ابوسفیان بررسی می‌کند و در مورد ارزش‌های اخلاقی و سیاسی و اجتماعی آن دوران را بیان می‌کند. سپس در مورد اسباب فروکش کردن خصائص آن دوران دلائلی را ذکر نموده است.