تفسیر سوره انفال

سوره انفال هشتمین سوره و از سوره‌های مدنی قرآن است که در جزء 9 و 10 قرآن جای دارد. نام‌گذاری این سوره به نام انفال به دلیل استفاده از واژه انفال در نخستین آیه و بیان احکام آن است. سوره انفال به احکام انفال و ثروت‌های عمومی، خمس، جهاد، وظایف مجاهدان، رفتار با اسیران، ضرورت آمادگی‌های رزمی و نشانه‌های مؤمن اشاره کرده است. این سوره هفتاد وپنج آیه دارد و آیه صلح و آیه نصر را از آیات مشهور سوره انفال دانسته‌اند.
همچنین آیه انفال، آیه خمس و آیه اولو الارحام جزو آیات الاحکام این سوره هستند. غرض اصلی سوره انفال را بیان شرایط بهره‌مندی مؤمنان از امدادهای غیبی و نصرت الهی دانسته‌اند که مهم‌ترین شرط آن اطاعت از خدا و رسولش است و در کنار آن به نتایج این اطاعت و سرپیچی از فرمان خدا اشاره می‌کند.
عناوین اصلی کتاب شامل: اشاره؛ سخن ناشر؛ سیمای سوره ی انفال؛ آیات 1 تا 5؛ آیات 6 تا 10؛ آیات 11 تا 15؛ آیات 16 تا 21؛ آیات 22 تا 25؛ آیات 26 تا 30؛ آیات 31 تا 35؛ آیات 36 تا 40؛ آیات 41 تا 45؛ آیات 46 تا 51؛ آیات 52 تا 55؛ آیات 56 تا 60؛ آیات 61 تا 65؛ آیات 66 تا 70؛ آیات 71 تا 75 می باشد.