این کتاب، مجموعهای از اشعار سپید است که شاعر به نام مادرش نامگذاری شده و توسط نشر نیماژ منتشر شده است. این اثر 100 صفحهای شامل اشعاری به شدت احساسی و عمیق است که در مقدمه آن، صفا توضیحاتی دلانگیز درباره چگونگی انتخاب نام "نرگس" و خواب های الهامبخش خود را ارائه میدهد. اشعار این مجموعه، با غم و اندوهی خاص در هم آمیختهاند که به وضوح نمایانگر خلأهای عاطفی شاعر است.
حسین صفا در این کتاب، از جمله این است که "جز این شاخههای شکسته" وشتابزده به دنبال معنا و پاسخ به سوالاتی چون "گناه من چیست؟" میگردد. او به طور خاص به تصویرهایی از زندگی و احساسات متصل میشود، به گونهای که در غروبها به "ماهیهای کم عمق" میاندیشد و در جستجوی چیزی است که ارزشمند باشد، مانند "شال گردن" معشوق.
این شاعر در دل کار خود، رازهایی را از گودی چشمها بیان میکند و همچنین به صراحت از ناتوانی خود در نوشتن شکایتنامهای سخن میگوید، در حالی که در طول روز با تلویزیون همنشین شده و به جستجوی اخبار عادی و شاید مضحک میپردازد. "نرگس" به طور کلی ترکیبی از زیبایی، غم و نگاهی عمیق به وجود انسانی است که در جستجوی معنا و ارتباط در دنیای اطراف خود است.