اخلاق ربانی (14):فقر و غنا

در دین اسلام مبنای همه ی آموزه‌ها اخلاق است. در آیات مهم قرآنی، خداوند انسان را به برقراری ارتباطی درست و سالم با اجتماع اطرافش توصیه می‌کند و مبنای قضاوت او را رفتارش نسبت به هم‌نوع قرار می‌دهد.  ارتباط و پیوند ناگسستنی میان فلسفه اسلامی با اخلاق، در تمام بخش‌های احکام دینی رنگی از فلسفه باقی گذاشته است. مجموعه کتاب چند جلدی «اخلاق ربانی» نیز تلاش می‌کند تا انسان را به یاد سخن پیامبر اسلام (ص) بیندازد که فرمودند: «من برای تکمیل اصول اخلاقی مبعوث شدم.»  با این دیدگاه می‌توانیم بفهمیم که چقدر اخلاقیات در اسلام از جایگاه ویژه ای برخوردار است و خود پایه و مبنای واقعی ایمان ما به اسلام قرار می‌گیرد. 
این مجموعه کتاب به قلمی شیوا و روان نوشته شده و تلاش کرده تا ابعاد مختلف و گوناگون مفهوم شهوت را به تصویر کشیده و نقد کند. این مجموعه گزیده‌ای از سخنان حضرت آیت العظمی حاج آقا مجتبی تهرانی (رحمه الله) است که استاد اخلاق طیف گسترده‌ای از روحانیون دیروز و امروز بوده‌اند. در مجموعۀ اخلاق ربّانی جنبه‌های مختلفی از خودداری و تذهیب نفس بررسی می‌شود که هرکدام به نوبۀ خود در شکل‌گیری خلوص و ایمان در شخصیت انسان، نقش مهمی دارد.
این کتاب، جلد 14 این مجموعه است که، به مسئله فقر و بی نیازی که از چالش های بزرگ انسان محسوب می شود، پرداخته است. اما حقیقت فقر و غنا ابعاد گسترده تری دارد و شاید بعد مالی کوچکترین بعد آن باشد. در این کتاب با ابعاد گوناگون فقر و غنا به عنوان دو ویژگی اخلاقی و عرفانی آشنا خواهیم شد. از جمله اینکه خواهیم آموخت کدام فقرها و بی نیازی ها خوب هستند و کدامشان پسندیده نیستند. برخی از سوالاتی که در این کتاب پاسخ خواهد یافت: آیا نیاز انسان به غیر خداوند بد است؟ انسان چگونه می تواند از نظر مالی بی نیاز شود؟ فقر واقعی چیست؟ و ...