فطرت و تربیت

استاد مرتضی مطهری، فطرت را یکی از بنیادی‌ترین مفاهیم در آیات الهی و روایات اهل بیت می‌داند. او معتقد است که فطرت به عنوان یک راهنمای درونی، نشان‌دهنده لطف خداوند به بندگان است، اما غفلت و بی‌توجهی انسان می‌تواند این فطرت را تحت تأثیر قرار دهد و حتی برخی افراد آن را انکار کنند. 
این اثر که در حسینیه یزدی‌ها در پنج جلسه ارائه شده، به تبیین اهمیت بیداری روح انسان‌ها و آشنایی دوباره آنان با فطرت از طریق آیات قرآن و دلایل عقلی می‌پردازد. مطهری همچنین به خداناباوران مارکسیست گوشزد می‌کند که باور مسلمانان به فطرت، نه تنها یک خرافه، بلکه دارای پشتوانه‌ای عقلانی و قابل قبول است. 
در این کتاب، استاد مطهری به ارتباط فطرت و تربیت اشاره کرده و توضیح می‌دهد که چگونه فطرت می‌تواند به تربیت انسان کمک کند. به عنوان نمونه، او به حدیثی از پیامبر اکرم اشاره می‌کند که در آن، ایشان جهاد با نفس را بزرگ‌ترین جهاد می‌داند. این تأکید بر مجاهده با نفس نشان‌دهنده اهمیت شناخت و پرورش فطرت در فرایند تربیت انسانی است و یادآور این نکته است که تلاش برای تسلط بر خواسته‌های نفسانی، کلید دستیابی به کمال انسانی است.