حماسه سجادیه (3):جز حکایت دوست

سید مهدی شجاعی زمانی که به سن بیست سالگی رسیده بود، از میان مسیرهای مختلف پیش رو، نویسندگی را به عنوان حرفه برگزید. به همین جهت از رشته کارگردانی به نمایشنامه نویسی و ادبیات دراماتیک تغییر جهت داد و تمرکز خود را به طور ویژه در حوزه داستان نویسی قرار داد.
پژوهش مقدمه‌ای برای نوشتن است. انسان تا دانشی برای عرضه نداشته باشد، قلم‌اش هرچقدر هم که بر روی صفحه کاغذ بلغزد، حرفی برای گفتن ندارد. نوشتن از انسان‌های بزرگ سختی‌های نوشتن را دو چندان می‌کند و نوشتن از کسانی که ادامه حیاط انسانیت و ادامه دین خدا به گفتار، رفتار و کردار ایشان وابسته بوده است، از آنها گفتن و از آنها نوشتن را برای قلم کمرشکن می‌کند. شخصیتی مانند حضرت زینب سلام‌الله‌علیها، امام حسین علیه‌السلام و فرزند ایشان امام سجاد علیه‌السلام، قطعا در طول یک‌شب چنین ساخته و پرداخته نشده است.
 زینبی که آینه تمام قد امام زمان خود است، امام زین‌العابدینی که به حقیقت زینت عباد‌کنندگان است و صحیفه سجادیه او خود روایت‌ واقعه کربلا است و امام حسینی که قیام او الهام‌بخش قیام همه آزادی‌خواهان جهان است، نوشتن از چنین انسان‌های مافوق بشر، کار هر قلمی نیست.
گفتن از آنها ، بدون پژوهش شدنی نیست. فردی مثل سید مهدی شجاعی می‌خواهد که دستت را بگیرد و با خود به سفری تاریخی ببرد. مجموعه سه جلدی حماسه سجادیه روایتی داستانی از تاریخ و حادثه بزرگ عاشورا و اتفاقات بعد از آن و دوره امامت امام سجاد علیه‌السلام است.
تویی به جای همه، اگر غم لشگر انگیزد و جز حکایت دوست عناوین این سه جلد هستند.
 کتاب حاضر جلد سوم از این مجموعه با عنوان جز حکایت دوست است که در چهل بخش، تاریخ کربلا و زندگی امام سجاد علیه‌السلام را به تصویر می‌کشد.