فقه و مصلحت

این کتاب، به بررسی جایگاه و کارکردهای مصلحت در فقه اسلامی با رویکردی تطبیقی می‌پردازد. این اثر به تبیین شیوه‌های تشخیص مصلحت بر اساس مبانی و منابع فقه اهل بیت (ع) در نظام فقهی-حقوقی اسلام و نیازهای نوپدید می‌پردازد. نویسنده، از اساتید برجسته حوزه علمیه قم، با سال‌ها تدریس در دروس عالی فقه و اصول، این پژوهش را تدوین کرده است. 
کتاب در سه بخش اصلی سامان یافته است. بخش اول به تبیین واژه‌های کلیدی و مبانی بحث می‌پردازد و موضوعاتی چون تبعیت احکام شرع از مصالح و مفاسد و امکان فهم این مصالح را بررسی می‌کند. 
بخش دوم شامل دو فصل است: فصل اول به جایگاه مصلحت در کشف حکم و موقعیت سندی آن در مذاهب مختلف می‌پردازد. فصل دوم به نقش مصلحت در تطبیق و اجرای احکام شرعی و شیوه‌های کشف آن اختصاص دارد.
بخش سوم به بررسی پرسش‌ها و شبهات مرتبط با مصلحت و آسیب‌های موجود در اطراف فقه المصالح می‌پردازد. این بخش شامل مباحثی چون کشاکش مصلحت و قانون، اصل تشریع و چالش‌های مربوط به نهادهای تشخیص مصلحت است. همچنین، جمود در فقه و مصلحت‌گرایی افراطی به عنوان آسیب‌های جدی مورد تحلیل قرار می‌گیرد. این کتاب با توجه به پژوهش‌های علمی و نشست‌های تخصصی، به عنوان یک منبع معتبر برای فهم عمیق‌تر مصلحت در فقه اسلامی شناخته می‌شود.