چرا اتفاقات بد برای آدمهای خوب می افتد

چرا رنج گاهی نصیب آدم‌هایی می‌شود که سزاوار آن نیستند؟ آیا بیماری، فقدان و حوادث تلخ مجازات یا امتحانی از سوی خدا هستند؟ و اگر چنین نیست، در سخت‌ترین لحظه‌های زندگی باید خدا را چگونه ببینیم؟ هارولد اس. کاشنر در کتاب چرا اتفاقات بد برای آدم‌های خوب می‌افتد؟ با این پرسش‌های دشوار روبه‌رو می‌شود و تلاش می‌کند پاسخی انسانی و الهیاتی برای مسئله رنج پیدا کند.
کاشنر، که سال‌ها به‌عنوان خاخام با افراد درگیر بیماری، سوگ و بحران همراه بوده، این مسئله را تنها از جایگاه یک عالم دینی بررسی نمی‌کند. بیماری نادر پسر سه‌ساله‌اش، آرون، که قرار بود عمر کوتاهی داشته باشد، این پرسش را برای خود او به تجربه‌ای شخصی و دردناک تبدیل کرد. او بعدها همین تجربه و مواجهه‌اش با رنج دیگران را مبنای شکل‌گیری کتاب قرار داد.
کاشنر با این تصور که هر مصیبتی حتماً دلیلی الهی دارد مخالفت می‌کند. از نگاه او، جهان مملو از اتفاقات تصادفی، محدودیت‌های طبیعت و رخدادهایی است که الزاماً نتیجه رفتار یا شایستگی انسان نیستند. بنابراین، رنج را نباید همیشه مجازات خدا یا نشانه بی‌ارزشی فرد دانست. در برداشت او، خداوند بیش از آنکه عامل مصیبت باشد، می‌تواند سرچشمه کمک، معنا و نیروی ادامه دادن باشد.
این کتاب در نهایت بیشتر از آنکه بخواهد پاسخی قطعی برای چرایی رنج ارائه دهد، خواننده را با پرسش دیگری روبه‌رو می‌کند: وقتی نمی‌توانیم از وقوع درد جلوگیری کنیم، چگونه می‌توانیم با آن زندگی کنیم، ایمان و امید خود را حفظ کنیم و اجازه ندهیم رنج، تمام معنای زندگی‌مان را تعیین کند؟