کوچ اصوات

کتاب حاضر با عنوان «کوچ اصوات» اولین مجموعه داستانی است که توسط محمدحسن جمشیدی، شاعر و ترانه‌سرای معاصر منتشر شده و شامل شانزده داستان کوتاه سوررئال می‌باشد. این آثار خواننده را در میان مرز واقعیت و خیال قرار می‌دهند، به گونه‌ای که گاهی در بیداری محض و گاهی در دنیای خواب و رؤیا غوطه‌ور می‌شود. اگر سوررئالیسم را به عنوان حالتی شبیه خواب و رئالیسم را به عنوان بیداری تعریف کنیم، این مجموعه به طرز ماهرانه‌ای این دو حالت را در هم می‌آمیزد.
سبک کلی این اثر را می‌توان به جریان سیال ذهن نسبت داد، جایی که افکار و احساسات شخصیت‌ها به طور آزادانه و بدون قید و شرط بیان می‌شود. تنها دو داستان در این مجموعه از این قاعده پیروی نمی‌کنند و به شکل کاملاً رئال روایت می‌شوند. در این داستان‌ها، فضاسازی شاعرانه و عواطف عمیق به خوبی احساسات و تجربیات انسانی را منتقل می‌کند. روند روایت نه تنها گوتیک و رعب‌آور نیست، بلکه با تلخی و سنگینی خود، طعم شیرینی مرگ را نیز به خواننده ارائه می‌دهد.
این مجموعه داستانی از شخصیت‌هایی مردد میان مرگ و زندگی حکایت می‌کند. نویسنده با ایجاد موتیف‌های مختلف از همان داستان اول، به تدریج دنیای داستان‌ها را شکل می‌دهد. نمادهای تکرارشونده، گاه از یک داستان به داستان بعدی منتقل می‌شوند و به نوعی پیوند میان آن‌ها را برقرار می‌کنند. این زنجیرها به گونه‌ای تنظیم شده‌اند که داستان‌ها هم دنباله‌دار به نظر برسند و هم هرگاه لازم باشد، امکان انکار ارتباط بین آن‌ها وجود داشته باشد.
این هوشمندی در چینش نشانه‌ها، مخاطب را به تفکر و انتخاب یکی از مسیرهای ممکن دعوت می‌کند. موتیف‌ها به دو دسته تقسیم می‌شوند: گروهی که از داستانی به داستان‌های بعدی منتقل می‌شوند و گروه دیگر که تنها در یک داستان خاص باقی می‌مانند. این تکنیک باعث می‌شود که خواننده در هر بخش از داستان، تجربه‌ای منحصر به فرد داشته باشد و در عین حال، با دنیای بزرگ‌تری از مفاهیم و نمادها روبرو شود.