رهش

این کتاب، به بررسی چالش‌های زندگی در دنیای مدرن و عواقب ناگوار شهرنشینی می‌پردازد.

نویسنده در این اثر، داستان مادری به نام لیا را روایت می‌کند که از آلودگی و بی‌روحی شهر به شدت رنج می‌برد. او با همسرش، علا، که در شهرداری مشغول به کار است، درگیر مشکلاتی است که ناشی از ساخت و سازهای بی‌رویه و تخریب بافت‌های قدیمی شهر است. لیا، با دیدن برج‌های بلند و آسمان‌خراش‌هایی که نفس کشیدن را برای فرزند آسمی‌اش، ایلیا، دشوار کرده‌اند، احساس خشم و ناامیدی می‌کند. 
نویسنده با زبانی شاعرانه و انتقادی، به تصویر کشیدن این وضعیت می‌پردازد و به خوانندگان یادآوری می‌کند که ما در واقع محکومانی هستیم که هویت و گذشته‌مان را به تدریج از دست می‌دهیم.

امیرخانی با مقایسه شهرسازی مدرن با شکنجه‌ای دیرین، ندای دردمندانه‌ای را به گوش می‌رساند و از مخاطب می‌خواهد تا داستان لیا و علا را به عنوان تلاشی برای رهایی از بندهای مدرنیته و آلودگی‌های شهری در نظر بگیرد. "رهش" نه تنها داستانی از رنج و مبارزه است، بلکه نداگر بیداری و آگاهی نسبت به عواقب این پدیده شوم اجتماعی نیز می‌باشد.